Hoe mijn hoofd precies werkt, weet ik niet. Ik zie het voor me als een soort rommelzolder waar mijn leven opgeborgen zit in stoffige dekenkisten. Waar het soms behoorlijk struinen is voordat ik vind wat ik zoek. En ergens op die oneindige rommelzolder staat een enorme archiefkast die ‘geheugen’ heet. Alle herinneringen zitten daar kriskras opgeborgen. Soms, bij een geur bijvoorbeeld, floept er een vastgeroest laatje uit het slot en schieten herinneringen door mijn schedel. Euforische momenten vind ik dat.
Stop met het beschermen van onze jongeren
Lees verder bij de bron https://www.ed.nl/eindhoven/stop-met-het-beschermen-van-onze-jongeren~ae5111b5/