ASTEN – Over het leven als een breipatroon, of nieuw water dat door de Aa stroomt en dat altijd heeft gedaan. Melancholie en vergankelijkheid waren nooit ver weg in de gedichten van het Astense burgercommissielid Antoon Driessen.
In de gedichten van Antoon Driessen (1952-2023) waren melancholie en vergankelijkheid nooit ver weg
Lees verder bij de bron https://www.ed.nl/de-peel/in-de-gedichten-van-antoon-driessen-1952-2023-waren-melancholie-en-vergankelijkheid-nooit-ver-weg~a1607ba5/