Lang dacht ik dat ik perfect Nederlands sprak. Tot ik in Maastricht ging studeren. Tussen al die studenten uit andere delen van het land was het alsof ik mezelf voor het eerst écht hoorde praten. En dat was een schok. Dom, voelde ik me. Een naïef, provinciaals durske. Alsof mijn ideeën vanwege mijn zachte g niets waard waren.
Kijken wij Brabanders heimelijk niet neer op Limburgers met hun nóg zachtere g?
Lees verder bij de bron https://www.ed.nl/opinie/kijken-wij-brabanders-heimelijk-niet-neer-op-limburgers-met-hun-nog-zachtere-g~a90350a5/